navbar

iş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
iş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Sizi ilgilendiren haberleri kaçırmayın!


Şirketiniz, rakipleriniz ya da yöneticilerinizle ilgili bugün bir haber yayınlandı mı? Ufukta sizi etkileyecek yeni bir vergi tasarısı mı gözüktü? Peki, gündemde önemsediğiniz siyasi kişiler ile ilgili ne haberler var?

Böyle soruların cevabını merak ediyorsanız, hurriyet.com.tr'nin ücretsiz bir hizmeti olan Mind sizin için çok faydalı olabilir. Mind, önemsediğiniz konularla ilgili hiç bir haberi kaçırmamanızı sağlayacak. Merak ettiğiniz konularda yayınlanan haberler size e-posta aracılığıyla bildirilecek.

Peki Mind nasıl çalışıyor? Mind websitesine girerek (http://bit.ly/hurmind1) kaydolun ve takip etmek istediğiniz konuların listesini oluşturun. Örneğin: "Steve Jobs", "Ali Sabancı", "Vergi Kanunu" ve "Doğan Yayın Holding". Artık bu konularla ilgili yayınlanan haberlerden, tercih ettiğiniz sıklıkta gönderilecek e-postalar sayesinde haberdar olacaksınız.

Eğer bir haber yayınlanır yayınlanmaz haberdar olmak isterseniz, Mind'ın masaüstü uygulamasını da yükleyebilirsiniz. Ayrıca dilediğiniz zaman Mind websitesinden, takip ettiğiniz konularla ilgili geçmişte yayınlanan haber başlıklarına ulaşabilir ve bunları haber arşivinize ekleyebilirsiniz.

Mind, ilgilendiğiniz haberlere ulaşmanın en kolay yoludur. Siz de tıklayarak takip listenizi oluşturmaya başlayabilirsiniz...

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Kendinizi geliştirmek için 10 adım

Kendinizi geliştirmek ve çevre edinmek mi istiyorsunuz. Bu 10 strateji size yardımcı olabilir.


1. İşe kendinizle başlayın.
Kendinize ve hayatınıza objektif olarak bakın. Kariyerinizde ilerlemek istediğiniz yola doğru ilerliyor musunuz? Hayatınız yolunda gidiyor mu? Kişisel ve kariyerinizle ilgili gelişiminize devam ediyor musunuz? Sevdiğiniz işi mi yapıyorsunuz?

2. Özkaynağınızı iş ortamında değerlendirin.
Güçlü olduğunuz yanlar ve değerleriniz neler? İş yetenekleriniz, uzmanlık alanınız, ilişkileriniz, çevreniz, imajınız ve başarılarınızı gözden geçirin.

3. Kariyeriniz ve yaşamınıza dair bir plan yapın.
Hayattan beklentileriniz konusunda yeterince kesin ve açık mısınız? Uzun vadede hayalleriniz neler? Hayat içindeki değerleriniz neler? Önümüzdeki 5-10 yıl süresi içinde neler yapmak istiyorsunuz? Tüme dayalı bir yaklaşım geliştirin, yaşam/kariyer, finans, sağlık, ruhsal gelişim, boş zamanları değerlendirme, ilişkiler, ev hayatı, kişisel ve profesyonel gelişim konularını gözden geçirin. Ne istediğiniz ve neye değer verdiğiniz konusunda açık olursanız daha akıllıca adımlar atabilirsiniz.

4. Başarılarınızı takip edin.
Bilginizi ve becerilerinizi geliştirecek yeni fırsatlara açık olun. Tüm başarılarınızı, performansınızdaki yükselişi, katıldığınız çalışmaları, sunumlarınızın kaydını tutup takip edin.

5. Her şeyin düzenli gitmesi için çalışın.
Duygusal ve fiziksel tüm alanlarda tam bir temizliğe girişin. Geçmişte öğrendiğiniz hatalardan ders alarak bugünü yaşayın. İhtiyacınız olmayan ya da sevmediğiniz şeyleri hayatınızdan çıkarın. Hayatınız her alanında mümkün olduğunda her şeyi sadeleştirin.

6. Örnek alın
Saygı duyduğunuz ve hayranı olduğunuz insanların hayatlarını kendinize örnek alabilirsiniz.
Özel yaşamında ve kariyerinde başarılı insanlardan öğrenecek çok şeyiniz olabilir. Bağlantı kurabileceğiniz örnek alınacak kimseler ya da mentor bulun.

7. Yeni seçeneklere ve fırsatlara açık olun.
Yeni olasılıklara her zaman açık olun. Yeni bilgi, kaynak ve deneyimlerden yararlanın.

8. Üretici olun, harekete geçin.
Kariyeriniz ve hayatınızla ilgili ne yapmak istediğiniz konusunda eminseniz, harekete geçebilirsiniz. Tüm seçeneklerinizi gözden geçirin, çevre edinin, yeni insanlarla tanışın, yeni kaynaklar araştırın.

9. Bilinçli bir şekilde çevre yapın.
Mevcut tanıdıklarınızla irtibata geçin ve yeni insanlarla tanışarak çevrenizi genişletin. İlgi alanlarınıza ve kendinizi geliştirmek istediğiniz alanlara odaklanın ve bu alanlardaki insanlara ulaşmak için yollar deneyin.

10. Sezgilerinize güvenin.
Sezgilerinize ve içinizden gelen ses kulak verin. Kendinize güvenin ve inanın. Ne yapmanız gerektiğini size söyleyecektir.

Email ile güzel şeyler dolaşıyor değil mi?
Kaynağını yazmadıkları için bilmiyorum.http://gelisimyolu.blogspot.com/search/label/sezgi

Çekim yasası mı yoksa hedef belirleme mi?

Son yıllarda bir çekim yasası diye birşey çıktı.
Ama bence bu aslında bu yıllardır zaten işyerlerinde (olması gereken) yönetim ve iş kariyer eğitimlerinde verilen hedef belirleme sistemi nin daha ticari ve süslenmiş hali gibi geliyor bana.
Çekim yasasında da elde etmek istediğiniz şeyi (hedef) düşünüyorsunuz hedef belirlemede de hedefi düşünüyorsunuz.
Sonuçta hedefe veya çekim yasası tabiriyle hayalinize konsantre olunca size geliyor deniyor.
Aslında gelen bişey yok siz hedef belirleyince nasıl ulaşabileceğinize konsantre oluyorsunuz ve siz hedefe veya başarıya ya da hayaliniz neyse ona ulaşıyorsunuz.
:)

Veliler bırakın çocuklar istedikleri mesleği seçsinler

Üniversite sınavlarına girecek öğrencilerin son günleri. Bu arada çocuklara sezdirmediğini sanan veliler öğrencinin girmesi gereken bölümleri ve meslekleri seçiyor.
Çocuğun şansı yok.
O sadece sürekli test çözecek.
Bazı kontrolü elinde tutmak isteyen veliler çocuğun merakından çok "etraf ne der" diye meslek seçiyor. "A hayatta çocuğum  o mesleği yapıyor dedirtmem " gibi cümleler işitebilirsiniz.
Ya da şu meslek çok kazandırır diye iş alanı seçmeye gayret ediyor. Görmüştür o meslekten birkaç iyi kazanan hepsi öyle sanıyordur.
Veliler bırakın çocuklarınızın hayatını baskıyla yönlendirmeyi.
Bırakın gençler sevecekleri sürekli zevkle çalışacakları, hatta hobi gibi çalışacakları kendi isteklerine göre meslek seçsinler.
Gençlerin kendi hayallerini, hedeflerini engellemeyin.
Diploma ve branş önemli ama o mesleği seven için önemli sevmeyen için eziyet.
Sevdikleri meslekte başarı da daha kolay gelir.
Çocuklarınızın sizin istediği ama kendilerinin sevmediği bir meslekte ömür boyu nefretle çalışmalarını istermisiniz.
Anlamı olan bir hayat yaşasınlar.
Bu arada şunu derseniz anlarım:
"Çocukların hayatı dershanelerde ve okulda test çözmekle geçti, bir hobi bile edinemediler ki o yüzden neye meraklı olduklarını kendileri de bilmiyorlar."
:))

Kendine güven ve inanmak

İş adamının işleri bozulmuştu. Ne yaptıysa olmuyordu. Bir zamanlar çok başarılı bir insan olmasına rağmen şimdi büyük olan sadece borçlarıydı. Bir taraftan kredi verenler onu sıkıştırırken, diğer taraftan da bir sürü insan ödeme bekliyordu. Çok bunalmıştı ve hiçbir çıkış yolu bulamıyordu.
Nefes almak için parka gitti.Bir banka oturdu, başını ellerinin arasına aldı ve bu durumdan nasıl kurtulacağını düşünmeye başladı. Tam bu sırada birden, önünde yaşlı bir adam durdu.
'Çok üzgün görünüyorsun. Seni rahatsız eden birşey olduğu belli… Benimle Paylaşmak ister misin?' diye sordu yaşlı adam.
İşadamının yakınmalarını dinledikten sonra da, 'Sana yardım edebilirim'dedi. Çek defterini çıkardı. İşadamının adını sordu ve ona bir çek yazdı.
Çeki ona verirken de şöyle dedi: 'Bu para senin. Bir yıl sonra seninle burada buluştuğumuzda bana olan borcunu ödersin. Hadi al' dedi.
Ve yaşlı adam geldiği gibi hızla gözden kayboldu.
İşadamı elindeki çeke baktı. Çekte 500 bin dolar yazıyordu ve imza ise John Rockefeller'e aitti, yani o gün için dünyanın en zengin adamına. 'Tüm borçlarımı hemen ödeyebilirim' diye düşündü. John Rockefeller'e ait bu çekle her şeyi çözebilirdi. Ama çeki bozdurmaktan vazgeçti. Bu değerli çeki kasasına koydu.
Onun kasasında olduğunu bilmenin güveniyle yepyeni bir iyimserlikle işine tekrar dört elle sarıldı. Büyük küçük demeden tüm işleri değerlendirmeye başladı. Ödeme planlarını yeniden yapılandırdı. İyi yapılan işler yeni işleri doğurdu. Birkaç ay sonra tekrar işlerini yoluna koyabilmişti.
Takip eden aylarda ise borçlarından tümüyle kurtulup hatta para kazanmaya başlamıştı. Tüm bir yıl boyunca çalıştı durdu.
Tam bir yıl sonra, elinde bozulmamış çek ile parka gitti. Kararlaştırılmış saatin gelmesini bekledi. Tam zamanında yaşlı adamın hızla ona doğru geldiğini gördü. Tam ona çekini geri verip başarı öyküsünü paylaşacakken bir hemşire koşarak geldi ve adamı yakaladı.
Hemşire 'Onu bulduğuma çok sevindim, umarım sizi rahatsız etmemiştir' dedi. 'Çünkü bu bey sürekli olarak huzur evinden kaçıp, bu parka geliyor. Herkese kendisinin John Rockfeller olduğunu söylüyor' diye ekledi.
Hemşire adamın koluna girip onunla birlikte uzaklaştı.
İşadamı şaşkın bir şekilde öylece durdu kaldı. Sanki donmuştu. Tüm yıl boyunca arkasında yarım milyon dolar olduğuna inanarak işler almış, yapmış ve satmıştı. Birden, hayatının akışını değiştiren şeyin para olmadığını fark etti.
Hayatını değiştirenin yeniden kendinde bulduğu kendine güven ve inançtı. Başarının sırrı, kasamızda duran değil, kendi kalbimizde ve kafamızda olanlardır. Başka yerde aramaya gerek yok.

Email ile gelen kaynağını bilmediğim bir yazı. Hoşuma gitti yayınlamak istedim. Kaynağını bilen varsa iletirse yayınlamak isterim.

Bir mühendis masalı - 1


1984 yılında yüksek lisans yapmış bir mühendis Türkiye nin bir holdinge ait büyük bir firmasına işe giriyor.
O yıllarda bırakın note book bilgisayarı daha desk top bilgisayarlar ortada yok. Büyük merkezi bilgisayarlar üniversite veya şirket merkezlerin özel amaçlar için kullanılıyor.
Neyse uzatmayayım, ortada bilgisayar falan yok sayılır.
Mühendise basit hesap işleri verilir.
Bakar hepsi birbirinin aynı benzer hesaplar. Ben bunları el bilgisayarına küçük bir bilgisayar programı yaparsam o yazılımla bunlar çabucak hallederim diye düşünür. ( o yıllarda Casio firması programlanabilir el hesap makineleri örneğin resimdeki PB 1000 makineleri çıkarmıştı)
Basic programlama dili ile basit bir yazılım yapar. ( o zamanlar "basic" veya Fortran programlama dillerini kullanırdık, fortran hala üniveristelerde kullanılıyor ama "basic" e ne oldu bilmiyorum)
Bu basit yazılım ile tüm günün hesapları 2 saatte biter. Ertesi gün yine gelen hesaplamalar 8 saat yerine biter. Mühendis kalan zamanda boş oturur. Gidip başındaki müdüre bana biraz iş lazım etraf boş oturuyo diye bakıyor der. Müdür teknolojiden anlayan biri oldugu için aldırmaz boşver işimizi halledip otururuz der. Ama etraftaki insanlar anlamlı bakışlar atar ve hatta " ee iş yok galiba " gibi laflar söyler. Bunu söyleyenlerin bilgi kapasitelerini bildiği için mühendis "evet boş oturmak zevkli " gibi inadına laflar söyler. Herkes daha önceki mühendisin 8 saat hiç durmadan çalıştıgını söyler. Ama daha öncekinde basit bir makina olmadığını akıl edemez.
Mühendis biraz tembel olduğu düşünülür.
  • 8 saatli işi 2 saatte yapan adam tembelmidir.
  • 2 saatlik işçi 8 saatte yapan adam çalışkan mı ?
  • Teknoloji ile vakit kazanırsınız ama etrafınızda bunu anlayacak adam olması lazım
  • teknoloji ile kazandıgınız zamanda da bir iş yaparsanız veya bilgili elemanlarınızdan daha çok verim almaya çalışmak hem elemana hem firmaya avantaj sağlamaz mı?
  • Siz elemanınızın bilgisini değerlendirebilecek bilgiye sahipmisiniz

Türkiye de bir ara müdürler elemanlarının teknoloji bilgisine sahip değil hatta baya fark vardı. Genel iş deneyimleri olsa da gelen elemanlar verimli kullanılamıyordu. Daha sonraki yıllarda bu fark gittikçe kapandı.

Kürek takımları arasındaki yarış


Aşağıdaki klasik fıkra var ya internette döner durur (ben de gelen bir email den kopyaladım, kaynağını bilmiyorum, kaynak göstermeden yayınlamayı sevmiyorum, bilen varsa söylesin link verelim). Bunu ülkeler arasında değil özel şirketler arasında da olacak şekle dönüştürebilirsiniz. Çok büyük özel şirketler hala bürokrasi aşağıdaki gibi. Hatta tüm dünya daki dev firmalarda aynı durum var.
:)
Türk ve Japon takımları arasında bir kürek yarışması düzenlenmesine karar verildi. Her iki takım da performanslarının en üst düzeyine varabilmek için uzun ve zorlu bir hazırlık devresinden geçti. Büyük gün geldiğinde iki taraf da kendini hazır hissediyordu.
Japonlar yarışı 1 kilometre farkla kazandılar. Türk takımı çok sarsılmıştı .Türk takımı yönetimi yarışın açık farkla kaybedilmesinin nedeninin bulunmasına karar verdi, çözüm bulunsun diye danışmanlık, koçluk, kişisel gelişim, yaşam koçu, iş ve kariyer danışmanı, kuantum ,NLP, finans, başarı eğitim ve danışmanı ve diğer her türlü danışmanlık firmaları ile anlaşıldı.
Bir yıl süren ve milyonlarca dolara malolan çalışmalar, analizler, araştırmalar sonucu danışmanlık şirketleri hatayı buldu ve çözüm önerisi getirdi :
Japonlar’in takımında sekiz kişi kürek çekiyor, bir kişi dümencilik yapıyordu;
Türk takımında ise bir kişi kürek çekiyor, sekiz kişi dümeni kullanıyordu.
Böylece 9 kişilik Türk takımı Japonlarla bir yarış daha yapmak üzere yeniden yapılandı.
Yeni yapıda 2 dümen müdürü, 2 dümen müdür yardımcısı, 2 bölgesel dümen müdürü, 2 bölgesel dümen müdür yardımcısıyla bir de kürek çekme elemanı bulunuyordu. İnsan kaynaklarına söylenerek yeni elemanlar ile takım desteklendi ve takıma eğitim verildi. Bu eğitimlerin sorunu çözmesi gerekiyordu.
İkinci yarışı Japonlar 2 km farkla kazandılar. Tepesi atan Türk takımı yönetim kurulu hemen karar aldı, yarışın kaybedilmesinden sorumlu tutulan kürekçi kovuldu ve müdürlere sorunun çözümüne katkılarından dolayı ikramiye verildi.
Mevcut elemanlar hemen (hele bir de tanıdık olursa) şef, müdür yapılır, iş yapacak eleman kalmaz, şirkete yeni eleman alınarak kadro şişer, zaten az iş yapan şef ve müdürler artar, yeni girenlerden bazıları da tekrar şef müdür olur. Bu döngü böyle gider.

Etrafınızda ibrikçibaşı gördünüz mü? :))


Bilirsiniz meşhur bir anonim ibrikçibaşı hikayesi vardır.

Bu hikaye her meslekten insana uyarlanarak az da olsa farklı şekillerde anlatılır.

Eskiden, Osmanlılar zamanında, tuvalet sayısı az ve tuvaletlerde akan su yok tabi.

Genel tuvaletlerde ibrikler olur su için ibrik kullanlırmış. Bu ibriklere tabi birisinin su doldurması gerekir. Bunu tuvalet işlerinden sorumlu "İbrikçibaşı" yapıyormuş.

Adamın bir tanıdık bulmuş torpille ibrikçibaşı olarak tayin edilmiş.
İbrikler su dolduruyor kenara koyuyormuş.
Tuvalete gelen ibriği kapıp gidiyor çıkınca boşunu koyuyormuş.
Adam düşünmüş: " yahu be buraya tayin edildim ama kimse beni önemsemiyor"
Oturmuş birgün ibrikleri boyamış ve sıraya dizmiş.
Gelen ibrik alırken:
"Hayır onu bırak, sarı ibriği al"
"sen kırmızıyı al"
"sen 4. sıradaki mavi ibriği alacaksın"
Yani kendini önemli göstermek için gereksiz şeyler yapıyor.

Hikaye bu kadar :)

Birdenbire insanları kontrol etme bir iş yaptırıyor olma hissine kapılmıştır tabi. :)
Herhalde akşam eve gidince bütün tuvaleti ben idare ediyorum, çok yorucu işim var diye havalı havalı anlatıyordur.
Şimdi bir düşünün yaşantınızda bu ibrikçibaşılardan kaç tan gördünüz. Aşağıdaki meslekler alınmasın bunların sadece küçük bir kısmı böyle yapıyordur diye düşünüyorum
Okullarda ortalıkta gezip herkese bağıran bazı müdür muavinleri olabilir mi? Hani çocuk derse 5 dakika kala tam zamanında gelmiş olsa bile odasına çağırıp neden daha erken gelmiyorsun diyen. Ya da sürekli bağırarak otorite kurmaya çalışan beden eğitimi öğretmenleri..
Bağırmazsa saygı uyandıramıyorlar tabi...
Bir devlet dairesine gittiğinizde önde çok çalışan bütün yükü sırtlanan çok çalışan memurlar varken bakarsınız arkada ibrikçibaşılar olabilir hatta bekleyen vatandaşa ortalıkta gezinip "sıraya girin, düzgün sıra yapın diye bağırırlar".
Özel şirketlerde müdür pencereden ufuklara doğru çok şey düşünüp çok problem çözer edası ile bakmalıdır. Arada gidip 5 saatte bitecek iş için işi verdikten 5 dakika sonra her yarım saatte bir sorar "daha bitmedi mi". Sonra da etraftaki sohbet ettiği kişilere "bunları sıkıştırmazsan iş yapmıyolar, çok zor benim işim" der. Halbuki dogru eleman seçilmişsse zaten yapcaktı işiniz sadece moral bozup telaşlandırdığı ile kalır.
Askerde 3 günlük onbaşı veya daha üst rütbeliler alttakilere gerekli gereksiz emir yağdırabilir. Sonra askerlik hatıralarında komutan rrrıt dedimmi bizim takım hazır olurdu diye yıllarca anlatırlar. (Gerçekten çalışan ve gerekli talimat verenleri kasdetmiyorum tabi).
Bundan yıllar önce bankalarda bile bir işlem yapılacağı zaman sırayla birkaç kişiye evrak imzalatılırdı (gençler hatırlamaz). Eskiden devlet dairelerinde evrakı birden çok kişiye gezdirirsiniz sıra ile , 4 numaralı bankoya imzalatın, ordan 3 nolu servise gidin diye. Neyse gittikce hem özel hem devlet sektöründe bürokrasi azaltılıyor. Sanki oraya her işe alınan gereksiz personele iş vermek önemli hissettirmek için yapılmış sistemler kurulmuş gibi. Bu sistem özel sektörde de aynı. Birçok şirkette bir iş için gitseniz, müdürde imzada evrağınız sonra genel müdür imzalayacak sonra gelecek sözü duyabilirsiniz. Alttaki eleman yetki alacak bilgive eğitim sahipse neden herşey çok basamaklı olur. Üste kadar herkes imzalayacaksa aradakiler ibrikçibaşı gibi önemsensin diye mi imza atar.
Bu durum tüm mesleklerde var, hastanelerde de veya diğer kurumlarda da rastlamışınızdır.
İbrikçibaşılar genellikle kendilerini bilgileri, yaratıcılıkları, becerileri, vb kendilerine saygı duyulacak özellikleri olmayan, kendilerini önemli göstermek için suni işler, tavırlar yaratan genelde saygı duyulmasını sağlamak için bağırmak zorunda kalan tipler değilmi ?
Ama bu gerçek bir saygı olmaz , herkes te bilir ama belli bir süre idare ederler..

Emerson' dan

Yapılırken heyecan duyulmayan işler başarılamaz.
Emerson

Gerçi ben buna katılmıyorum. İsteksiz olarak işe başlayan hoşlanmadığı işte çalışan ama başarılı olabilenler var.

Ancak şöyle denebilir:
Heyecan duyularak veya seveek yapılan işlerde başarı artar.

Neden herkesin ayrıldığı kurum bozulmuş oluyor

Dikkatinizi çekmiştir.
Arkadaşlarınızla sohbet ederken hep çalıştığı kurum iyi oluyor ama ayrılacak olunca artık o kurum bozulmaya başlamış oluyor.
Yalnız sizde değil medyaya da bakın. Bir kuruluşta çalışan biri yıllar sonra ayrılınca demediğini bırakmıyor.
Şirketlerde çalışan arkadaşlar kendisi ayrıldıktan sonra birden o kurum çok kötü demeye başlıyor. Eskisi gibi değil bozuldu diyor.
Yıllarca sen orda iken iyi de ayrılınca neden bozuluyor acaba?...

Personel seçimi

Bir odaya 100 kadar tuğlayı belli bir şekilde dizili olarak bırakın.
Daha sonra odaya 2 veya 3 aday gönderin ve kapıyı kapatın.
Onları kendi hallerinde bırakın ve 2 saat sonra odaya giderek durumu analiz edin.
Eğer ...
1. Tuğlaları sayıyorlarsa Muhasebe bölümüne.
2. Tuğlaları saymışlar ama tekrardan sayıyorlarsa Denetçiler bölümüne.
3. Tuğlaları odanın her yanına saçmışlarsa Mühendislik bölümüne.
4. Tuğlaları garip bir düzende sıralamışlarsa Planlama bölümüne.
5. Tuğlaları birbirlerine atıyorlarsa Operasyonlar bölümüne.
6. Uyuyorlarsa Güvenlik bölümüne.
7. Tuğlaları parçalara ayırmışlarsa Bilgi teknolojileri bölümüne .
8. Boş boş oturuyorlarsa, İnsan kaynakları ! bölümüne .
9. Bir çok farklı kombinasyon denediklerini söylüyorlar, ama bir tuğlayı bile yerinden kıpırdatmamışlarsa Satış bölümüne.
10. Odada değillerse Pazarlama bölümüne.
11. Camdan boş boş dışarı bakıyorlarsa Stratejik planlama bölümüne.

Ve son olarak.....
12. Birbirlerine bir şeyler anlatıyorlarsa ve tek tuğla bile yerinden oynamamışsa, onları tebrik edin ve üst yönetime yerleştirin

Kahvenizin Tadına Varın


Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için bir araya gelirler. Sohbet, sonunda işin ve hayatın stresinden şikâyetleşmeye döner.

Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.

Herkes bir bardak secince, profesör şöyle söyler :
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı.

Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında.
Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz.

Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar. !
Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.

Hayat kahveye benzer,
iş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar.
Onlar hayati tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yasadığımız hayatin kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.

Bazen sadece bardağa odaklanarak Yaratanın sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz.
Kahvenizin tadına varın!

En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.