Son zamanlarda sürekli yeni bir sır bulmuş gibi kitaplar çıkıyor. Hayal et, tavana dolarları yapıştır sana para gelsin, ev resmi yapıştır ev gelsin gibi hayalleri yeni bir sır gibi anlatan.
Kitapların isimleri de ilginç olsun diye sır, kod, şifre, kuantum, çekim yasası benzeri kelimeler ile adlandırılıyor ilginç olsun diye.
Açıkça söylemek gerekirse öyle yattığınız yerden birşey olmaz.
O hayale ulaşmak için bilgi gerek, bilgi edinmek için de çalışmak.
Bilgisi olanla bilgisiz olanın hayalleri de farklı olur. Herkesin hayali kendi bilgisine göre olur genelde.
Hani klasik bir hikayeyi bu konuya uyarlarsak:
İki tarım işçisi tarlada konuşurken biri diğerine zengin olursan ne yaparsın diye sormuş.
-Soğanın cücüğü ile karpuzun göbeğini yerim, sen ne yaparsın
diye cevap vermiş öteki.
-Bana yapacak şey kalmadı ki bütün güzel şeyleri sen kaptın demiş diğeri
Bilgi de illa üniversite de okuyarak elde edilmez tabi ki.
Bir konuda tutku ile çalışan herkes o konuda ilerler.
Dünya da son yıllarda üniversite mezunu olmadan zengin olan birçok insan var hemde Dünyanın en büyük şirketlerini kurmuş olan. Ama o konularda bilgileri var, yaratıcılık özellikleri var.
Kodlu sırlı kitapların hepsi genelde benzer şeyleri söylüyor. Siz siz olun hayalin yanına bilgi ve emek te katın.
Hayaliniz daha büyür.
çaba etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çaba etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
İki şey
Iki sey 'Kalitesiz Insan'in ozelligidir :
1- Sikayetcilik 2- Dedikodu
Iki sey cozumsuz gurunen problemleri bile cozer :
1- Bakis acisini degistirmek
2- Karsindakinin yerine kendini koyabilmek
Iki sey yanlis yapmani engeller:
1- Şahıs ve olaylari akil ve kalp suzgecinden gecirmek
2- Hak yememek
Iki sey kisiyi gozden dusurur :
1- Demagoji (Laf kalabaligi)
2- Kendini agira satmak (ovmek, vazgecilmez gostermek)
Iki sey insani 'Nitelikli Insan' yapar :
1- Iradeye hakim Olmak
2- Uyumlu Olmak
Iki sey geri birakir :
1- Kararsizlik
2- Cesaretsizlik
Iki sey kasif yapar :
1- Nitelikli cevre
2- Biraz delilik
Iki sey omur boyu bosa kurek cekmemeni saglar :
1- Baskın yetenegi bulmak
2- Sevdigin isi yapmak
Iki sey basarinin sırrıdır :
1- Ustalardan ustalıgı ogrenmek
2- Kendini guncellemek
Iki sey basariyi mutlulukla beraber yakalamanin sirridir :
1- Niyetin saf olmasi
2- Ruhsal farkindalik
Iki sey milyonlarca insandan ayirir :
1- Sorunun degil, cozumun parcasi olmak
2- Hayata ve her seye yeni (ozgun, orijinal, farkli) bakis acisiyla yaklasabilmek
Iki sey gelismeyi engeller :
1- Asirilik (mubalaga, abarti, ifrat, tefrit)
2- Felakete odaklanmis olmak
Iki sey ulasmaya degerdir:
1- Sevgi
2- Bilgi
Iki sey "hayatta onemli olan her sey" icindir :
1- Nefes alabilmek
2- Nefes verebilmek
Direnç, Değişmek, Eylem
Email ile gelen bir yazıyı aktarıyorum. Güzel bir yazı, kaynagını ileten olursa link vermek isterim.
Oncelikle "direnc" dedigimiz duygunun sadece psikolojik olmadigini bilmeliyiz.
Direnc; beynin Amigdala denilen bolgesinin alarma gecmesiyle olusan bir duygudur. Amigdala bolgesi Kac/Savas tepkisinden sorumludur ve hayati bir tehlike hissettiginde alarma gecip, Cortex'i yani entellektuel ve mantikli zihni devre disi birakir ve kontrolu eline alir. Zira hayati bir tehlike karsisinda vucudun ani tepkiler vererek bu durumdan kurtulmasi gerekir, boyle bir durumda ise "dusunme" eylemine izin verilecek zaman yoktur bu nedenle ani tepki mekanizmasi dusunme fonksiyonunu devre disi birakip butun gorevi ustune alir. Isin ilginc yani sudur ki, uzun sure yaptigimiz bir aliskanligi birakmak istedigimizde, ya da yeni bir davranis gelistirmek istedigimizde de, Amigdala bolgesi alarma gecmektedir. Zira bu da hayati bir tehlike sayilmaktadir, uzun sure yapilan bir eylemin birakilmasi demek, olusan karakter yapisindan bir bolumun olmesi demektir. Ve yeni bir davranista bulunmak demek bilinmezlik icerdiginden bu da gerilim yaratip amigdalayi harekete gecirir.
Orneklerle devam edersek: Mesela gunde 1 saat spor yapmaya karar verdim , diyelim ve daha once bu kadar uzun sureli spor yapmamisim farzedelim. Amigdala alarma gececek ve vucudumu gerecektir.Sıkıntı basacak, 1 saat gozumde buyuyecek, miskinlik cokecek ve en sonunda da yapmaktan vazgececegim ve daha sonrada bundan pismanlik duyup "Niye bir turlu yapamiyorum?" diye vicdan azabi duyacagim. Tekrar yapmak icin kendimi zorlayip bir kac gun yaptiktan sonra yine ayni dongunun devreye girmesiyle eylemi birakacagim. Bu surec tanidik geldi mi? Bu ornegi, yapmakta ya da baslamakta zorlandiginiz herhangi bir konu icin ele alabilirsiniz. Simdi bu alarm zilini nasil asabilecegimizi inceleyelim. Kendinize şunu sordugunuzda alacaginiz cevap amigdalanin harekete gecmesini engelleyen eylem suresini belirtir. Yukaridaki ornek icin sorulacak soru sudur: "Her gun mutlaka spor yapabilecegim ve bundan hic sıkılmayacagim sure nedir?" Benim bu soruya verdigim cevap "3 dakikaydi" Evet tam 3 dakika :) Her ne kadar komik gozukse de hergun 3 dakika spor yapmaya basladim,
1 hafta sonra sunu sordum "Bu sureyi 5 dakikaya cikarsam beni sıkar mi?" Verdigim cevap "Hayir" di ve boylece sure 5 dakikaya cikti. 1 Hafta sonra ise sure 30 dakikaya cikti. Yani 3. haftada ciddi bir artis gerceklesti. Simdi bu surecte neler oluyor inceleyelim.
Oncelikle benim icin hergun 3 dakika spor yapmak cok kolay ve amigdala alarma gecmedigi icin hic bir gerilim yok. Mantikli zihin buna "sacma, komik, ne ise yarar ki" dese bile 0.1'in 0'dan buyuk oldugunu her zaman hatirlayalim. 1 hafta boyunca 3 dakikalik spor eylemi, beyinde yeni noron baglantilari olusturuyor ve yeni bir aliskanlik hic zorlanmadan ve irade gerektirmeden gerceklesmeye basliyor. Daha sonra 2. hafta yine alarmin calmasini engelleyecek sekilde cok kucuk bir artis yapip yapamayacagimi soruyorum ve boylece rahatlikla 5 dakikaya cikartiyorum. O hafta icinde noron baglantilari daha da kuvvetleniyor. 3. hafta ise bir sicrama gerceklesiyor cunku ben artik spor yapabildigimi biliyorum ve beynimde boyle bir aliskanlik gelismis durumda. Bu mutlaka 3.haftada gerceklesecek diye bir kural yok ama onemli olan bu degil. Buradaki puf nokta: Eylem adimi o kadar kucuk olmali ki basarisizlik imkansiz olsun.
Yine bir ornek verelim: Diyelim ki masamin ustu darmadagin ve ben temizlemek istiyorum ama uzun surecek gibi gozukuyor ve bu beni geriyor ve amigdalayi harekete geciriyor. Soyle sorun: "Masamin ustunu temizlemek icin atabilecegim en kucuk adim nedir?" Mesela Cevap: "Bir tane kagidi alip yerine koymak." Ve sadece bunu yapin. Bu eylemi asla kucumsemeyin. Bu eylemin kartopunu yuvarladigini ve bir sure sonra ciga donusecegini farkedin. Bu sekilde para biriktirmekten tutunda, sigarayi birakmaya kadar bir cok yapamadiginiz eylemi Amigdalayi alarma gecirmeden yapabilirsiniz.
Ornek olarak: Gunde 20 tane sigara iciyorsunuz diyelim. 20. sigaranizdan 1 nefes az alarak 3 gun boyle devam edin. 3 gun sonra
20. sigaranizdan 2 nefes az alarak devam edin, sonra 3 nefes ve noron baglantilari guclendiginde sigarayi tek tek azaltabildiginizi farkedebilirsiniz. Tek nefes eksik alinca ne olacak ki diye dusunmeyin. Unutmayin buradaki puf noktamiz, asla basarisizliga ugramayacaginiz cok kucuk bir eylemde bulunmak ve 1 nefes eksik almayi cok rahatlikla yapabilirsiniz ve bu eylem beyninizde yeni noron baglantilari olusturur ve o esnada hic bir gerilimde hissetmezsiniz.
Degismek istiyorum deyip degisemediginiz konulari bu sekilde asmayi deneyin. Mucizelere tanik olacaksiniz.
Oncelikle "direnc" dedigimiz duygunun sadece psikolojik olmadigini bilmeliyiz.
Direnc; beynin Amigdala denilen bolgesinin alarma gecmesiyle olusan bir duygudur. Amigdala bolgesi Kac/Savas tepkisinden sorumludur ve hayati bir tehlike hissettiginde alarma gecip, Cortex'i yani entellektuel ve mantikli zihni devre disi birakir ve kontrolu eline alir. Zira hayati bir tehlike karsisinda vucudun ani tepkiler vererek bu durumdan kurtulmasi gerekir, boyle bir durumda ise "dusunme" eylemine izin verilecek zaman yoktur bu nedenle ani tepki mekanizmasi dusunme fonksiyonunu devre disi birakip butun gorevi ustune alir. Isin ilginc yani sudur ki, uzun sure yaptigimiz bir aliskanligi birakmak istedigimizde, ya da yeni bir davranis gelistirmek istedigimizde de, Amigdala bolgesi alarma gecmektedir. Zira bu da hayati bir tehlike sayilmaktadir, uzun sure yapilan bir eylemin birakilmasi demek, olusan karakter yapisindan bir bolumun olmesi demektir. Ve yeni bir davranista bulunmak demek bilinmezlik icerdiginden bu da gerilim yaratip amigdalayi harekete gecirir.
Orneklerle devam edersek: Mesela gunde 1 saat spor yapmaya karar verdim , diyelim ve daha once bu kadar uzun sureli spor yapmamisim farzedelim. Amigdala alarma gececek ve vucudumu gerecektir.Sıkıntı basacak, 1 saat gozumde buyuyecek, miskinlik cokecek ve en sonunda da yapmaktan vazgececegim ve daha sonrada bundan pismanlik duyup "Niye bir turlu yapamiyorum?" diye vicdan azabi duyacagim. Tekrar yapmak icin kendimi zorlayip bir kac gun yaptiktan sonra yine ayni dongunun devreye girmesiyle eylemi birakacagim. Bu surec tanidik geldi mi? Bu ornegi, yapmakta ya da baslamakta zorlandiginiz herhangi bir konu icin ele alabilirsiniz. Simdi bu alarm zilini nasil asabilecegimizi inceleyelim. Kendinize şunu sordugunuzda alacaginiz cevap amigdalanin harekete gecmesini engelleyen eylem suresini belirtir. Yukaridaki ornek icin sorulacak soru sudur: "Her gun mutlaka spor yapabilecegim ve bundan hic sıkılmayacagim sure nedir?" Benim bu soruya verdigim cevap "3 dakikaydi" Evet tam 3 dakika :) Her ne kadar komik gozukse de hergun 3 dakika spor yapmaya basladim,
1 hafta sonra sunu sordum "Bu sureyi 5 dakikaya cikarsam beni sıkar mi?" Verdigim cevap "Hayir" di ve boylece sure 5 dakikaya cikti. 1 Hafta sonra ise sure 30 dakikaya cikti. Yani 3. haftada ciddi bir artis gerceklesti. Simdi bu surecte neler oluyor inceleyelim.
Oncelikle benim icin hergun 3 dakika spor yapmak cok kolay ve amigdala alarma gecmedigi icin hic bir gerilim yok. Mantikli zihin buna "sacma, komik, ne ise yarar ki" dese bile 0.1'in 0'dan buyuk oldugunu her zaman hatirlayalim. 1 hafta boyunca 3 dakikalik spor eylemi, beyinde yeni noron baglantilari olusturuyor ve yeni bir aliskanlik hic zorlanmadan ve irade gerektirmeden gerceklesmeye basliyor. Daha sonra 2. hafta yine alarmin calmasini engelleyecek sekilde cok kucuk bir artis yapip yapamayacagimi soruyorum ve boylece rahatlikla 5 dakikaya cikartiyorum. O hafta icinde noron baglantilari daha da kuvvetleniyor. 3. hafta ise bir sicrama gerceklesiyor cunku ben artik spor yapabildigimi biliyorum ve beynimde boyle bir aliskanlik gelismis durumda. Bu mutlaka 3.haftada gerceklesecek diye bir kural yok ama onemli olan bu degil. Buradaki puf nokta: Eylem adimi o kadar kucuk olmali ki basarisizlik imkansiz olsun.
Yine bir ornek verelim: Diyelim ki masamin ustu darmadagin ve ben temizlemek istiyorum ama uzun surecek gibi gozukuyor ve bu beni geriyor ve amigdalayi harekete geciriyor. Soyle sorun: "Masamin ustunu temizlemek icin atabilecegim en kucuk adim nedir?" Mesela Cevap: "Bir tane kagidi alip yerine koymak." Ve sadece bunu yapin. Bu eylemi asla kucumsemeyin. Bu eylemin kartopunu yuvarladigini ve bir sure sonra ciga donusecegini farkedin. Bu sekilde para biriktirmekten tutunda, sigarayi birakmaya kadar bir cok yapamadiginiz eylemi Amigdalayi alarma gecirmeden yapabilirsiniz.
Ornek olarak: Gunde 20 tane sigara iciyorsunuz diyelim. 20. sigaranizdan 1 nefes az alarak 3 gun boyle devam edin. 3 gun sonra
20. sigaranizdan 2 nefes az alarak devam edin, sonra 3 nefes ve noron baglantilari guclendiginde sigarayi tek tek azaltabildiginizi farkedebilirsiniz. Tek nefes eksik alinca ne olacak ki diye dusunmeyin. Unutmayin buradaki puf noktamiz, asla basarisizliga ugramayacaginiz cok kucuk bir eylemde bulunmak ve 1 nefes eksik almayi cok rahatlikla yapabilirsiniz ve bu eylem beyninizde yeni noron baglantilari olusturur ve o esnada hic bir gerilimde hissetmezsiniz.
Degismek istiyorum deyip degisemediginiz konulari bu sekilde asmayi deneyin. Mucizelere tanik olacaksiniz.
Silkelenin ve biraz daha yukarı çıkın

BİR HİKÂYE
Bir gün, bir çiftçinin eşeği kuyuya düşer. Adam ne yapacağını düşünürken, hayvan kıyametleri koparırcasına anırmaya başlar.
En sonunda çiftçi, hayvanın yaşlı ve artık işe de yaramadığını kuyunun da zaten kapanması gerektiğini düşünür ve eşeği çıkartmaya değmeyeceğine karar vererek bütün komşularla birlikte kuyuya toprak atmaya başlarlar.
Eşek önce daha beter bağırmaya başlar. Sonra, herkesin şaşkınlığına, sesini keser.
Birkaç kürek toprak daha attıktan sonra, çiftçi kuyuya bakar. Gözlerine inanamaz.
Eşek, sırtına düşen her kürek toprakla müthiş bir şey yapmakta, toprağı aşağıya silkeleyerek yukarı çıkmasına basamak hazırlamaktadır.
Bir süre sonra, komşular toprak atmaya devam edince, herkesin şaşkınlığı altında eşek, kuyunun kenarından dışarı bir adım atıp, koşarak uzaklaşır!
Hayat üzerinize hep toprak atacaktır; her türlü pislik ile.
Kuyudan çıkmanın sırrı, bu pisliği silkeleyip bir adım yükselmektir. Sıkıntılarımızın her biri bir adımdır. En derin kuyulardan bile yılmayarak, usanmayarak çıkabiliriz.
Silkelenin ve biraz daha yukarı çıkın.
Bir gün, bir çiftçinin eşeği kuyuya düşer. Adam ne yapacağını düşünürken, hayvan kıyametleri koparırcasına anırmaya başlar.
En sonunda çiftçi, hayvanın yaşlı ve artık işe de yaramadığını kuyunun da zaten kapanması gerektiğini düşünür ve eşeği çıkartmaya değmeyeceğine karar vererek bütün komşularla birlikte kuyuya toprak atmaya başlarlar.
Eşek önce daha beter bağırmaya başlar. Sonra, herkesin şaşkınlığına, sesini keser.
Birkaç kürek toprak daha attıktan sonra, çiftçi kuyuya bakar. Gözlerine inanamaz.
Eşek, sırtına düşen her kürek toprakla müthiş bir şey yapmakta, toprağı aşağıya silkeleyerek yukarı çıkmasına basamak hazırlamaktadır.
Bir süre sonra, komşular toprak atmaya devam edince, herkesin şaşkınlığı altında eşek, kuyunun kenarından dışarı bir adım atıp, koşarak uzaklaşır!
Hayat üzerinize hep toprak atacaktır; her türlü pislik ile.
Kuyudan çıkmanın sırrı, bu pisliği silkeleyip bir adım yükselmektir. Sıkıntılarımızın her biri bir adımdır. En derin kuyulardan bile yılmayarak, usanmayarak çıkabiliriz.
Silkelenin ve biraz daha yukarı çıkın.
Kurbağa yarışı

Bir zamanlar biryerlerde kurbağa yarışı düzenlenmiş.
Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını seyretmek için toplanmışlar ve yarış başlamış. Gerçekte seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş.
Sadece şöyle söyleniyorlarmış:
“Boşuna uğraşıyorlar. Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!”
Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. Fakat içlerinden sadece bir tanesi inatla ve yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş.
Seyirciler bağırıyorlarmış:
“…yazık bunlara, boşuna uğraşmasalar bari! Hiçbir zaman başaramayacaklar!..”
Sonunda, bir tanesi hariç, diğer kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış, yenilgiyi kabul etmişler ve yarışı bırakmışlar.
Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile devam ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler. Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş; “Bu işi nasıl başardın yarışı nasıl tamamladın?”
Kurbağa bakınca, farkına varmışlar ki… Kuleye çıkan kurbağa sağırmış!
...SİZ SİZ OLUN NEGATİF DUYGULAR TAŞIMA ALIŞKANLIĞI OLAN İNSANLARI DİNLEMEYİN...
Kavak Ağacı ile Kabak

Ulu bir kavak ağacının yanında bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:
-Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç?
-On yılda, demiş kavak.
-On yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak.
-Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak!
-Doğru, demiş kavak.
Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında kabak üşümeye sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış. Sormuş endişeyle kavağa:
-Neler oluyor bana ağaç?
-Ölüyorsun, demiş kavak.
-Niçin?
-Benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye çalıştığın için.
Çalışmadan emek harcamadan gelinen nokta başarı sayılmaz. Kolay kazanılan, kolay kaybedilir. Her işte alın teri ve emek şarttır.
-Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç?
-On yılda, demiş kavak.
-On yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak.
-Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak!
-Doğru, demiş kavak.
Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında kabak üşümeye sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış. Sormuş endişeyle kavağa:
-Neler oluyor bana ağaç?
-Ölüyorsun, demiş kavak.
-Niçin?
-Benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye çalıştığın için.
Çalışmadan emek harcamadan gelinen nokta başarı sayılmaz. Kolay kazanılan, kolay kaybedilir. Her işte alın teri ve emek şarttır.
Altı düşünce şapkası

Firmaların verimini artırmak, düşünmeyi öğretmek için geliştirilen metodlardan birisi.
Çok kulanışlı bir metod.
Sistemin detayları için Edward de Bono 'nun Altı şapkalı düşünme tekniği " kitabını okuyabilirsiniz.
Bana gelen bir emailde aşağıdaki gibi özetlenmiş. Kaynağı belirtilirse yayınlamak isterim.
Çok kulanışlı bir metod.
Sistemin detayları için Edward de Bono 'nun Altı şapkalı düşünme tekniği " kitabını okuyabilirsiniz.
Bana gelen bir emailde aşağıdaki gibi özetlenmiş. Kaynağı belirtilirse yayınlamak isterim.
Firmaların gelişiminde gereçekten etkili bir sistem.
ALTI DÜŞÜNCE ŞAPKASI YÖNTEMİ NEDİR?
Belli bir konuyu görüşmek, bir problemi çözmek yada bir konuda karara varmanın gerektiği toplantılarda, toplantıya katılanlar genellikle daldan dala atlamakta, herkes konuya farklı açıdan yaklaşmaktadır. Bu da çok fazla zaman kaybına ve sonuçların ortaya çıkmasında güçlüklere neden olur. Altı Düşünce Şapkası Yöntemi, düşünce ve önerilerin belirli bir düzen içinde sunulması ve sistematikleştirilmesi için kullanılan bir yöntemdir. “Şapkalar” düşüncelerin ayrıştırılması için kullanılan bir semboldür. Şapkaların rengi değiştikçe, rengin simgelediği düşüncelerin belirli bir düzen içinde sırasıyla aktarılması beklenir.
ALTI DÜŞÜNCE ŞAPKASI YÖNTEMİ NASIL UYGULANIR?
Katılımcılara üzerinde görüşme yapacakları konu verilir. Tüm katılımcıların konuya yaklaşırken aynı şapkayı giymeleri yani konuya aynı şekilde yaklaşmaları istenir. Şapkaların renkleri aşağıda verilen düşünme yaklaşımlarını simgelemektedir.
Katılımcılara üzerinde görüşme yapacakları konu verilir. Tüm katılımcıların konuya yaklaşırken aynı şapkayı giymeleri yani konuya aynı şekilde yaklaşmaları istenir. Şapkaların renkleri aşağıda verilen düşünme yaklaşımlarını simgelemektedir.
BEYAZ ŞAPKA:
Net bilgileri içerir (Tarafsız Şapka)
Görüşülen konu ile ilgili net bilgiler, sayılar, araştırmalar, kanıtlanmış veriler ortaya konur.
Hangi bilgilere sahibiz?
Hangi bilgiler eksik?
İhtiyacımız olan bilgiyi nasıl elde ederiz?
Net bilgileri içerir (Tarafsız Şapka)
Görüşülen konu ile ilgili net bilgiler, sayılar, araştırmalar, kanıtlanmış veriler ortaya konur.
Hangi bilgilere sahibiz?
Hangi bilgiler eksik?
İhtiyacımız olan bilgiyi nasıl elde ederiz?
KIRMIZI ŞAPKA:
Duygular bu şapkada hesaba katılır. (Duygusal, Kişisel Şapka)
Görüşülen konu ile ilgili olarak, kişilere hiçbir dayanağı olmadan hislerini söyleme şansı verilir.
Bu olay, durum, öneri, sorun vb. hakkında neler hissediyorum?
Duygular bu şapkada hesaba katılır. (Duygusal, Kişisel Şapka)
Görüşülen konu ile ilgili olarak, kişilere hiçbir dayanağı olmadan hislerini söyleme şansı verilir.
Bu olay, durum, öneri, sorun vb. hakkında neler hissediyorum?
SİYAH ŞAPKA:
Tehlikelerle alakalı olan şapkadır. (Kötümser şapka, tedbir şapkası)
Konunun riskleri, gelecekte doğurabileceği problemler, eleştiriler ortaya çıkarılır.
Bu önerinin bize zararları neler olabilir?
Tehlikelerle alakalı olan şapkadır. (Kötümser şapka, tedbir şapkası)
Konunun riskleri, gelecekte doğurabileceği problemler, eleştiriler ortaya çıkarılır.
Bu önerinin bize zararları neler olabilir?
SARI ŞAPKA:
Avantajların ortaya konduğu şapkadır.(İyimser şapka,yararlar şapkası)
O işin avantajları ortaya konulur. Getirileri gözönüne alınır.
Bu olayın bize sağlayacağı çıkarlar(yararlar) neler olabilir?
Avantajların ortaya konduğu şapkadır.(İyimser şapka,yararlar şapkası)
O işin avantajları ortaya konulur. Getirileri gözönüne alınır.
Bu olayın bize sağlayacağı çıkarlar(yararlar) neler olabilir?
YEŞİL ŞAPKA:
Yaratıcılıkla ilgili şapkadır. (Yenilikçi, üretken, alternatifler şapkası)
Konu ile ilgili alternatifler nelerdir?
Yaratıcılık ön planda tutulur ve toplantıya katılanların yaratıcı olmaları teşvik edilir.
Önemli olan fikrin saçma olup olmadığı değil; orijinal, yeni, üretken olmasıdır.
Bu konudaki değişik önerilerimiz neler olabilir?
Yaratıcılıkla ilgili şapkadır. (Yenilikçi, üretken, alternatifler şapkası)
Konu ile ilgili alternatifler nelerdir?
Yaratıcılık ön planda tutulur ve toplantıya katılanların yaratıcı olmaları teşvik edilir.
Önemli olan fikrin saçma olup olmadığı değil; orijinal, yeni, üretken olmasıdır.
Bu konudaki değişik önerilerimiz neler olabilir?
MAVİ ŞAPKA:
Sonuçların ortaya konduğu şapkadır. (Serinkanlı durum analizi, kontrol Şapkası.)
Düşünce sistemleştirilir. Toplantının sonuçları ortaya çıkarılır ve özetlenir.
Ne oldu? (geçmiş)
Ne oluyor? (şimdi)
Sonra neler olmalı? (gelecek)
Katılımcılar şapkaların tümünü belirli bir düzen içerisinde takarak düşünce ve önerilerini sırayla aktarırlar ve böylece toplantı hedefe ulaşır.
Sonuçların ortaya konduğu şapkadır. (Serinkanlı durum analizi, kontrol Şapkası.)
Düşünce sistemleştirilir. Toplantının sonuçları ortaya çıkarılır ve özetlenir.
Ne oldu? (geçmiş)
Ne oluyor? (şimdi)
Sonra neler olmalı? (gelecek)
Katılımcılar şapkaların tümünü belirli bir düzen içerisinde takarak düşünce ve önerilerini sırayla aktarırlar ve böylece toplantı hedefe ulaşır.
Hayat için ipuçları
Hayatınıza güzellik katacak bazı ipuçları :
- Her gün 10-30 dakikalık bir yürüyüş yapın ve bunu yaparken gülümseyin.

- Her gün en az 10 dakika sessizce oturun.
- Her sabah uyandığınızda aşağıdaki cümleyi tamamlayın, “Bugünkü amacım …"
- Bunlarla yaşayın … Enerji, Coşku, Empati, İnanç, Aile, Arkadaşlar.
- 70 yaşın üstünde ve 6 yaşın altında olanlarla daha fazla zaman geçirin.
- Uyanıkken daha fazla hayal kurun.
- Her gün en az üç kişi güldürmeye çalışın.

- Hayatın bir okul olduğunun ve öğrenmek için burada olduğunuzun farkına varın.
- Daha fazla gülün ve kahkaha atın.
- Hayat adil değil, ama yine de güzel.
- Hayat nefret ederek harcanamayacak kadar kısa.
- Kendinizi çok ciddiye almayın.
- Her tartışmayı kazanmak zorunda değilsiniz. Anlaşamadığınız konusunda anlaşın.
- Geçmişinizle barış yapın, bugününüzü karıştırmasın.
- Hayatınızı başkalarının hayatları ile karşılaştırmayın.
- Mumları yakın, özel günler için saklamayın. Bugün özeldir.
- Mutluluğunuz yalnızca sizin kontrolünüzdedir.
- Herkesi her şey için affedin.
- Başkalarının sizin hakkında ne düşündükleri sizi hiç ilgilendirmez.
- Zaman hemen her şeyin ilacıdır. Zaman verin.
- Bir durum ne kadar iyi ya da kötü olursa olsun, değişecektir.
- Hasta olduğunuzda işiniz size bakmaz. Arkadaşlarınız yanınızda olacaktır. (umarım :) )
- Yararlı, güzel ya da neşeli olmayan şeylerden kurtulun.
- En iyisi daha olmadı.
- Nasıl hissederseniz hissedin, kalkın giyinin ve dışarı çıkın.
- Doğru olanı yapın!
- Ailenizi sık sık arayın.
- Her akşam yatmadan evvel bu cümleleri tamamlayın: “… için minnettarım" “Bugün … başardım. "
- Stresli olamayacak kadar kutsanmış olduğunuzu hatırlayın.
- Yolculuğun keyfini çıkarın.
Hayat bir yolculuksa sonuç kadar süreç te önemli degil mi? Sürecin keyfini çıkarmak gerek.
:))
Beyninize köpekbalığı atın :))

Japonlar taze balığı hep çok sevmişlerdir. Fakat japonya sahillerinde bol balık bulmak mümkün olmamaktadır. Balıkçılar, Japon nüfusu doyurabilmek için daha büyük tekneler yaptırıp daha uzaklara açılabilmişlerdir.
Balık için uzaklara gidildikçe, geri dönmesi de daha çok vakit alır olmuştur. Dönüş bir-iki günden daha uzarsa, tutulan balıkların da tazeliği kaybolmaktadır. Japonlar tazeliği kaybolmuş balığın lezzetini sevmemişlerdir.
Bu problemi çözebilmek için balıkçılar teknelerine soğuk hava depoları kurdurmuşlardır. Böylece istedikleri kadar uzağa gidip, tuttuklarını da soğuk hava deposunda dondurulmuş olarak saklayabileceklerdi. Ancak Japon halkı taze ile donmuş balık lezzet farkını hissedebiliyor ve donmuş olanlara fazla para ödemek istemiyorlardı. Balıkçılar bu defa teknelerine balık akvaryumları yaptırdılar. Balıklar içeride biraz fazla sıkışacaklardı, hatta, birbirlerine çarpa çarpa birazda aptallaşacaklardı, ama yine de canlı kalabileceklerdi. Japon halkı canlı olmasına rağmen bu balıkların da lezzet farkını anlayabiliyorlardı. Hareketsiz, uyuşmuş vaziyette günlerce yol gelen balığın, canlı, diri hareketli taze balığa göre lezzeti yine de etkilenmişti.
Balıkçılar nasıl olacakta Japonya'ya taze lezzetli balığı getirebileceklerdi ?
Siz olsaydınız ne yapardınız ?
Hedeflerinize ulaşır ulaşmaz, mesela mükemmel bir eş buldunuz veya çok başarılı bir firmaya girdiniz, borçları ödediniz v.s. Heyecanınız kaybolmaya başlamaz mı?
Aşırı çalışmanız gerekmiyorsa rahatlamaz mısınız?
Lotoda büyük ikramiyeyi kazananlar parayı savurmaya başlamaz mı ?
Japonların Taze balık probleminde olduğu gibi çözüm aslında basittir.
1950'lerde L.Ron Hubbart'ın gözlemlediği üzere "insanoğlu ancak hırs iddiası içinde bulunursa anormal çabalar sarfeder. "Ne kadar akıllı, uzman, inatçı iseniz iyi bir problemle uğraşmaktan o kadar zevk alırsınız.
Problem sizi ne kadar zorluyorsa ve siz onu adım adım çözebiliyorsanız bundan da o derece mutluluk duyarsınız, heyecan duyarsınız ve enerji dolu, canlı, ayakta kalırsınız.
Japonlarda balıkları yine teknelerindeki akvaryumlarda tuttular, ancak içine küçük bir de köpekbalığı attılar. Bir miktar balık köpekbalığı tarafından yutulmuştu, ama geride kalanlar son derece hareketli ve taze kalabilmişlerdi.
Buradan da görüleceği üzere problemlerden, uzaklaşmaktansa içine atlamak, boğuşmak ve onları yenmek gerekir. Problemimiz çok ve çeşitli olabilir. Ümitsiz olmayın. Onları tanıyın, organize edin, kararlı olun, daha çok bilgi ve yardım desteği ile onlarla savaşın.
Kafanızın içine, beyninize bir köpekbalığı atın ve nelere ulaşabileceğinizi o zaman görün.
Aksi takdirde hareketsiz uyuşuk balık gibi olursunuz.
Balıkçı ile işadamı
Hani anonim olmuş klasik balıkçı ve işadamı hikayesini bilirsiniz. Aşağıda aktarıyorum. Bunun biraz uzatılmış şekil değitirilmiş halleri de internette dolaşıyor. Bu öyküye blogda yer vermek istedim ama altında yorumlarımla. :))
Amerikalı bir zengin işadamı, bir iş seyahati sırasında küçük bir Meksika köyü kasabasına uğrar. Limanda gezerken, ağzına kadar balık dolu küçük bir teknenin içinde oturan bir balıkçı dikkatini çeker.
Merakla yanına yaklaşır ve sorar, "Merhaba, bu balıkları yakalamak ne kadar zamanını aldı ?"
Balıkçı, tümünü bir-iki saate yakaladığını söyler. Yabancı adam bu kez, niçin daha uzun süre kalıp daha fazla balık yakalamadığını sorar. Balıkçı, ailesinin geçimi için bu kadarının yettiğini söyler.
Amerikalı işadamı merakla balıkçıya kalan zamanını nasıl geçirdiğini sorar. Balıkçı anlatır, "Geç vakit yatarım, sabah birazcık balık yakalarım. Sonra çocuklarımla oynarım, öğleyin de karım Maria ile biraz siesta yaparım. Akşamları, amigolarla beraber gitar çalıp beraber eğleniriz. Dolu ve meşgul bir yaşantım var efendim"
Amerikalı gerinerek,
"Benim Harvard'dan masterım var ve sana yardım edebilirim. Balık tutmak için daha çok zaman ayırmalı ve daha büyük bir tekne ile çalışmalısın. Bu tekneden elde edeceğin gelirle daha büyük tekneler alırsın. Kısa surede bir balıkçı filosuna sahip olursun. Böylelikle, yakaladığın balıkları aracılara değil doğrudan doğruya işleme tesislerine satarsın. Hatta kendi balık fabrikanı bile kurabilirsin. Balıkçılık sektöründe bir numara olursun"
Ve Amerikalı devam eder,
"Tabii bunları yapman için öncelikle bu küçük balıkçı kasabasını terk edip Mexico City'ye, daha sonra Los Angeles'e ve en sonunda holdingini genişletebileceğin New York'a yerleşirsin"
Balıkçı düşünceli vaziyette sorar, "Peki bayım, bu anlattıklarınız ne kadar zaman alır ?" Amerikalı yanıtlar, "15-20 yıl kadar"
"Peki bundan sonra efendim?" diye sorar balıkçı...
Amerikalı güler, "Simdi anlatacağım en iyi tarafı!
Zamanı geldiğinde, şirketini halka açarsın ve şirketinin hisselerini iyi paraya satarsın! Kısa zamanda zengin olup milyonlar kazanırsın!"
"Milyonlar?" der. Meksikalı, "Eee...sonra bayım?"
Amerikalı, "Ondan sonra emekli olursun. Geç vakitlerde yatabileceğin küçük bir balıkçı kasabasına yerleşirsin, istersen zevk için biraz balık tutarsın, çocuklarınla oynayacak, karınla siesta yapacak zamanın olur, akşamları da arkadaşlarınla gitar çalar eğlenirsin. Nasıl, mükemmel değil mi?"
Tabi bu yazıda 2 seçenek var,
1- Son hedefiniz ve yaşadıklarınız aynı, mutluysanız süper.
2- Ama insanoğlundaki hırs hedefteki yaşantıyı daha lüks içinde (daha büyük ev, kayık yerine yat... ) geçirmek için çok çalışmaya yöneltir. Her ikisinde de hedefe ulaşıncaya kadarki süreç önemli. O çaba ve elegeçirme duygularını tatmak isteyen insanlara da hayır gerek yok denebilir mi? Hedef (daha lüks içinde olsa da) benzer olabilir ama süreç insanlara kalmış.
Yani hedef mutluluk mu yoksa daha lüks içinde aynı mutluluk mu?
:))
Ama ikinci şıkta yıpratıcı yıllar karşılığında elde edilen bir lüks var. Ama o yıllardan zevk alan insanlar da var.
Kişiye ve önceliklerine kalmış.
Aslan ve ceylan
Her sabah Afrika'da bir ceylan uyanır. En hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa öldürülecektir.Her sabah Afrika'da bir aslan uyanır. En hızlı ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini bilir, yoksa aç kalacaktır.

Aslan veya ceylan olmanız fark etmez. Güneş doğduğunda koşmaya başlasanız iyi olur.
(Afrika Atasözü )
Başarılı olmak için
- Yapamam
- inanmıyorum
- Zamanım yok.
- Belki
- Acaba
- Korkuyorum
- Olanaksız
- Eğer
- Bilmiyorum
- Daha önce hep kaybettim.
- Sonra
Kendine güven ve inanmak
İş adamının işleri bozulmuştu. Ne yaptıysa olmuyordu. Bir zamanlar çok başarılı bir insan olmasına rağmen şimdi büyük olan sadece borçlarıydı. Bir taraftan kredi verenler onu sıkıştırırken, diğer taraftan da bir sürü insan ödeme bekliyordu. Çok bunalmıştı ve hiçbir çıkış yolu bulamıyordu.
Nefes almak için parka gitti.Bir banka oturdu, başını ellerinin arasına aldı ve bu durumdan nasıl kurtulacağını düşünmeye başladı. Tam bu sırada birden, önünde yaşlı bir adam durdu.
'Çok üzgün görünüyorsun. Seni rahatsız eden birşey olduğu belli… Benimle Paylaşmak ister misin?' diye sordu yaşlı adam.
İşadamının yakınmalarını dinledikten sonra da, 'Sana yardım edebilirim'dedi. Çek defterini çıkardı. İşadamının adını sordu ve ona bir çek yazdı.
Çeki ona verirken de şöyle dedi: 'Bu para senin. Bir yıl sonra seninle burada buluştuğumuzda bana olan borcunu ödersin. Hadi al' dedi.
Ve yaşlı adam geldiği gibi hızla gözden kayboldu.
İşadamı elindeki çeke baktı. Çekte 500 bin dolar yazıyordu ve imza ise John Rockefeller'e aitti, yani o gün için dünyanın en zengin adamına. 'Tüm borçlarımı hemen ödeyebilirim' diye düşündü. John Rockefeller'e ait bu çekle her şeyi çözebilirdi. Ama çeki bozdurmaktan vazgeçti. Bu değerli çeki kasasına koydu.
Onun kasasında olduğunu bilmenin güveniyle yepyeni bir iyimserlikle işine tekrar dört elle sarıldı. Büyük küçük demeden tüm işleri değerlendirmeye başladı. Ödeme planlarını yeniden yapılandırdı. İyi yapılan işler yeni işleri doğurdu. Birkaç ay sonra tekrar işlerini yoluna koyabilmişti.
Takip eden aylarda ise borçlarından tümüyle kurtulup hatta para kazanmaya başlamıştı. Tüm bir yıl boyunca çalıştı durdu.
Tam bir yıl sonra, elinde bozulmamış çek ile parka gitti. Kararlaştırılmış saatin gelmesini bekledi. Tam zamanında yaşlı adamın hızla ona doğru geldiğini gördü. Tam ona çekini geri verip başarı öyküsünü paylaşacakken bir hemşire koşarak geldi ve adamı yakaladı.
Hemşire 'Onu bulduğuma çok sevindim, umarım sizi rahatsız etmemiştir' dedi. 'Çünkü bu bey sürekli olarak huzur evinden kaçıp, bu parka geliyor. Herkese kendisinin John Rockfeller olduğunu söylüyor' diye ekledi.
Hemşire adamın koluna girip onunla birlikte uzaklaştı.
İşadamı şaşkın bir şekilde öylece durdu kaldı. Sanki donmuştu. Tüm yıl boyunca arkasında yarım milyon dolar olduğuna inanarak işler almış, yapmış ve satmıştı. Birden, hayatının akışını değiştiren şeyin para olmadığını fark etti.
Hayatını değiştirenin yeniden kendinde bulduğu kendine güven ve inançtı. Başarının sırrı, kasamızda duran değil, kendi kalbimizde ve kafamızda olanlardır. Başka yerde aramaya gerek yok.
Nefes almak için parka gitti.Bir banka oturdu, başını ellerinin arasına aldı ve bu durumdan nasıl kurtulacağını düşünmeye başladı. Tam bu sırada birden, önünde yaşlı bir adam durdu.
'Çok üzgün görünüyorsun. Seni rahatsız eden birşey olduğu belli… Benimle Paylaşmak ister misin?' diye sordu yaşlı adam.
İşadamının yakınmalarını dinledikten sonra da, 'Sana yardım edebilirim'dedi. Çek defterini çıkardı. İşadamının adını sordu ve ona bir çek yazdı.
Çeki ona verirken de şöyle dedi: 'Bu para senin. Bir yıl sonra seninle burada buluştuğumuzda bana olan borcunu ödersin. Hadi al' dedi.
Ve yaşlı adam geldiği gibi hızla gözden kayboldu.
İşadamı elindeki çeke baktı. Çekte 500 bin dolar yazıyordu ve imza ise John Rockefeller'e aitti, yani o gün için dünyanın en zengin adamına. 'Tüm borçlarımı hemen ödeyebilirim' diye düşündü. John Rockefeller'e ait bu çekle her şeyi çözebilirdi. Ama çeki bozdurmaktan vazgeçti. Bu değerli çeki kasasına koydu.Onun kasasında olduğunu bilmenin güveniyle yepyeni bir iyimserlikle işine tekrar dört elle sarıldı. Büyük küçük demeden tüm işleri değerlendirmeye başladı. Ödeme planlarını yeniden yapılandırdı. İyi yapılan işler yeni işleri doğurdu. Birkaç ay sonra tekrar işlerini yoluna koyabilmişti.
Takip eden aylarda ise borçlarından tümüyle kurtulup hatta para kazanmaya başlamıştı. Tüm bir yıl boyunca çalıştı durdu.
Tam bir yıl sonra, elinde bozulmamış çek ile parka gitti. Kararlaştırılmış saatin gelmesini bekledi. Tam zamanında yaşlı adamın hızla ona doğru geldiğini gördü. Tam ona çekini geri verip başarı öyküsünü paylaşacakken bir hemşire koşarak geldi ve adamı yakaladı.
Hemşire 'Onu bulduğuma çok sevindim, umarım sizi rahatsız etmemiştir' dedi. 'Çünkü bu bey sürekli olarak huzur evinden kaçıp, bu parka geliyor. Herkese kendisinin John Rockfeller olduğunu söylüyor' diye ekledi.
Hemşire adamın koluna girip onunla birlikte uzaklaştı.
İşadamı şaşkın bir şekilde öylece durdu kaldı. Sanki donmuştu. Tüm yıl boyunca arkasında yarım milyon dolar olduğuna inanarak işler almış, yapmış ve satmıştı. Birden, hayatının akışını değiştiren şeyin para olmadığını fark etti.
Hayatını değiştirenin yeniden kendinde bulduğu kendine güven ve inançtı. Başarının sırrı, kasamızda duran değil, kendi kalbimizde ve kafamızda olanlardır. Başka yerde aramaya gerek yok.
Email ile gelen kaynağını bilmediğim bir yazı. Hoşuma gitti yayınlamak istedim. Kaynağını bilen varsa iletirse yayınlamak isterim.
Kelebeğin gelişim yolu

Bir gün, kozada küçük bir delik belirdi;
adam oturup kelebeğin saatler boyunca bedenini bu küçük delikten çıkarmak için harcadığı çabayı izliyordu.
Ardından sanki ilerlemek için çaba harcamaktan vazgeçmis gibi geldi ona.
Sanki elinden gelen her şeyi yapmış ve artık yapabileceği bir şey kalmamış gibiydi.
Böylece adam, kelebeğe yardım etmeye karar verdi. Eline küçük bir makas alıp kozadaki deliği büyütmeye başladı.
Bunun üzerine kelebek kolayca dışarı çıkıverdi.
Fakat bedeni kuru ve küçücük, kanatları buruş buruştu.
Adam izlemeye devam etti. Çünkü her an kelebeğin kanatlarının açılıp genişleyeceğini ve bedenini taşıyacak kadar güçleneceğini umuyordu.
Ama bunlardan hiç biri olmadı! Kelebek, hayatının geri kalanını kurumuş bir beden ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçirdi.
Ne kadar denese de asla uçamadı.
Ne kadar denese de asla uçamadı.
Adamın iyi niyeti ve yardım severliği ile anlayamadığı şey, kozanın kısıtlayıcılığının ve buna karşılık kelebeğin daracık bir delikten çıkmak için göstermesi gereken çabanın, Tanrı’nın kelebeğin bedenindeki sıvıyı onun kanatlarına göndermek ve bu sayede de kozanın kısıtlayıcılığından kurtulduğu anda uçmasını sağlamak için seçtiği yol olduğuydu.
Bazen yaşamda tam olarak ihtiyaç duyduğumuz şey çabalardır.
Eğer Tanrı, yaşamda herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi, o zaman bir anlamda sakat kalırdık. O zaman olabileceğimiz kadar güçlenemezdik. Asla uçamazdık.
Eğer Tanrı, yaşamda herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi, o zaman bir anlamda sakat kalırdık. O zaman olabileceğimiz kadar güçlenemezdik. Asla uçamazdık.
Güçlü olmak istedim…
Ve Tanrı beni güçlendirmek için zorluklar yolladı.
Bilgelik istedim…
Ve Tanrı çözmem için sorunlar yolladı.
Başarı istedim…
Ve Tanrı bana çalışmam icin zeka ve kas gücü verdi.
Ve Tanrı beni güçlendirmek için zorluklar yolladı.
Bilgelik istedim…
Ve Tanrı çözmem için sorunlar yolladı.
Başarı istedim…
Ve Tanrı bana çalışmam icin zeka ve kas gücü verdi.
Cesaret istedim…
Ve Tanrı bana üstesinden gelmem gereken sorunlar verdi.
Sevgi istedim…
Ve Tanrı bana, yardımcı olmam için Sorunlu insanlar yolladı.
İyilik istedim…
Ve Tanrı bana fırsatlar yolladı.
“İstediğim hiçbir şeyi elde edemedim...
Ama ihtiyaç duyduğum her şeyi elde ettim.”
Yaşamınızı korkusuzca yaşayın, zorlukların tümüne göğüs gerin ve onların üstesinden gelebileceğinizi açıkça gösterin.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



BU SÖZLERDEN TAMAMEN VAZGEÇİN