navbar

çocuk gelişimi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çocuk gelişimi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

IQ gelişiyor

Çocukların IQ sunun doğuştan veya küçükken 6 yaşına kadar gelişeceğini düşünenler panik yapmasın. Akşam gazetesinin aşağıdaki yazısına göre çocukların yeteneklerinin ilerki yaşlarda da gelişiyor.

IQ'nun, ergenlik döneminde değişebildiği ortaya çıktı.
İngiliz bilim adamlarının, sonuçları Nature dergisinde yayımlanan araştırmasına göre, varsayılanın aksine çocukların IQ'su zaman içerisinde değişim gösterebiliyor.
Bilim adamları, yaşları 12 ile 16 arasındaki gençler üzerinde yaptıkları araştırmada, dört yıl arayla çocukların IQ'sunu ölçtü ve manyetik rezonans görüntüleme tekniğini kullanarak beyinlerini inceledi.
Araştırmada yer alan İngiliz bilim adamı Prof. Cathy Price, çocukları oldukça erken yaşta değerlendirme ve eğitim hayatını belirleme eğilimine dikkati çekerek, sonuçların ise çocukların yeteneklerinin ilerleyen yaşla da geliştiğini ve IQ'larının önemli ölçüde artabileceğini gösterdiğini söyledi.
Yazının tamamı: http://www.aksam.com.tr/iq-ile-ilgili-bilinmeyen-detay--74428h.html

Bu arada hayatta EQ nun önemi ni de unutmayalım.
:))

IQ ve EQ nedir

EQ,  (emotional intelligence-duygusal zeka) duygularınızı ve iletişimi hayatta ne kadar doğru kullandığınızı ölçer. Başkalarının duygularını anlama, yaratıcılık, esneklik, dayanıklılık, stresle mücadele, liderlik vasfı, konsantrasyon, kendinizle ve diğer insanlarla ilişkilerinizle ilgilenir.

IQ  (intelligence quota)  ise malum, öğrenme ve anlama yeteneğini, mantık yürütme, bilgiyi kullanma, soyut düşünce ve analitik yetenekleri ölçer.

Yengeç ile annesi

Tam boyutlu görseli gösterYENGEÇ İLE ANNESİ

" Neden böyle yan yan yürüyorsun yavrum ? " diye sorar anne yengeç çocuğuna. " Düzgün yürüsene ! " der.
- " Pekala anne " der çocuk.
- " Sen önümden düzgün yürü, ben seni takip ederim. "

DERSİMİZ: HAREKETLER SÖZLERDEN ÖNDE GELİR.

Tahtadaki çiviler

Bir zamanlar oldukça kırıcı karaktere sahip bir çocuk vardı. Bir gün babası çocuğa bir çuval dolusu çivi vererek, her sinirlendiğinde ya da birisiyle münakaşa etmek durumuna geldiğinde bahçe çitine bir çivi çakmasını söyledi.
Birinci gün çocuk bahçe çitine tam 37 çivi çaktı.

İlerleyen haftalar içinde çocuk, kendisini kontrol etmeyi öğrenmeye başladı ve bahçe çitine çaktığı çivi sayısı hergün azalmaya başladı. Sonunda çocuk, her sinirlendiğinde bahçe çitine çivi çakmanın onu rahatlattığını ve kendisini kontrol etmesini kolaylaştırdığını farketti.

Ve nihayet çocuğun bahçe kapısına çivi çakmaya ihtiyaç duymadığı gün geldi.

Hemen babasına gitti ve bugün bahçe kapısına hiç çivi çakmadığını söyledi.

Babası ona bu kez de, bahçe kapısına çaktığı çivilerden her gün bir tanesini sökmesini söyledi. Çocuk sevincini ve kızgınlığını kontrol etmeyi başarmıştı..

Uzun günler sonra çocuk babasına gelerek bahçe kapısındaki tüm çivileri söktüğünü söyledi.
 
Babası oğlunu bahçe kapısının önüne götürüp dedi ki:

« Oğlum, sen iyi bir iş başardın. Ama bir de şu kapıda bıraktığın deliklere bak. »
Bu kapı artık asla eskisi gibi olamayacak.

Birisiyle kavga ettiğin ya da kalbini kırdığın zaman, o kişide tıpkı bu delikler gibi bir yara açmış olursun.

Birisini kırabilir ve sonra da özür dileyebilirsin.

Fakat o yara her zaman kalacaktır.
Defalarca özür dilesende o yara kalıcıdır.
Birisini kelimelerle yaralamak, o kişiyi fiziksel olarak yaralamak kadar kötüdür.
Dostlar ender bulunan mücevherlerdir. Onlar seni mutlu eder ve destek olur.
İhtiyacın olduğunda seni dinlemeye hazırdırlar.
Her zaman arkandadırlar ve yürekleri sana açıktır.
Dostlarına onları ne kadar sevdiğini göstermelisin.

Veliler bırakın çocuklar istedikleri mesleği seçsinler

Üniversite sınavlarına girecek öğrencilerin son günleri. Bu arada çocuklara sezdirmediğini sanan veliler öğrencinin girmesi gereken bölümleri ve meslekleri seçiyor.
Çocuğun şansı yok.
O sadece sürekli test çözecek.
Bazı kontrolü elinde tutmak isteyen veliler çocuğun merakından çok "etraf ne der" diye meslek seçiyor. "A hayatta çocuğum  o mesleği yapıyor dedirtmem " gibi cümleler işitebilirsiniz.
Ya da şu meslek çok kazandırır diye iş alanı seçmeye gayret ediyor. Görmüştür o meslekten birkaç iyi kazanan hepsi öyle sanıyordur.
Veliler bırakın çocuklarınızın hayatını baskıyla yönlendirmeyi.
Bırakın gençler sevecekleri sürekli zevkle çalışacakları, hatta hobi gibi çalışacakları kendi isteklerine göre meslek seçsinler.
Gençlerin kendi hayallerini, hedeflerini engellemeyin.
Diploma ve branş önemli ama o mesleği seven için önemli sevmeyen için eziyet.
Sevdikleri meslekte başarı da daha kolay gelir.
Çocuklarınızın sizin istediği ama kendilerinin sevmediği bir meslekte ömür boyu nefretle çalışmalarını istermisiniz.
Anlamı olan bir hayat yaşasınlar.
Bu arada şunu derseniz anlarım:
"Çocukların hayatı dershanelerde ve okulda test çözmekle geçti, bir hobi bile edinemediler ki o yüzden neye meraklı olduklarını kendileri de bilmiyorlar."
:))

Hayatta 90/10 kuralı

Ailenizle kahvaltı yapıyorsunuz. Kızınız çay fincanına çarpıyor ve bir fincan çay gömleğinize dökülüyor.
Biraz önce olan olay üzerinde hiçbir kontrolünüz yok. Sonradan gelişecek olaylar ise sizin davranışınıza göre belirlenecek:
Lanet ediyorsunuz. Çayı üzerinize döktüğü için kaba bir şekilde kızınızı azarlıyorsunuz. Kızınız üzülüyor ve ağlamaya başlıyor. Kızınızı azarladıktan sonra eşinize dönüyor ve çay fincanını masanın kenarına çok yakın koyduğu için eleştiriyorsunuz. Bunu kısa bir sözlü tartışma takip ediyor. Öfkeyle odaya giriyorsunuz ve üzerinizi değiştiriyorsunuz. Odadan çıktığınızda kızınızı ağlamaktan dolayı kahvaltısını bitirememiş ve okula hazırlanamamış buluyorsunuz. Kızınız servisi kaçırıyor. Eşinizin işe gitmek için hemen çıkması gerekiyor. Hemen aceleyle arabanıza koşuyorsunuz ve kızınızı okula bırakmak için hareket ediyorsunuz. Geç kaldığınız için saate 80km hızla gittiğinizden trafik cezası yiyiyor ve okula 15 dk geç kalıyorsunuz. Kızınız size “Hoşça kal” demeden binaya koşuyor. İşyerinize 20 dk gecikmeyle ulaşıyorsunuz ve evrak çantanızı evde unuttuğunuzu hatırlıyorsunuz.
Gününüz korkunç bir şekilde başladı! Devam ettikçe kötüleşiyor, daha da kötüleşiyor sanıyorsunuz. Eve gitmeyi dört gözle bekliyorsunuz. Eve ulaştığınızda eşiniz ve kızınızla olan ilişkilerinizde araya sıkıştığınızı sanıyorsunuz.


Neden? Sabahleyin nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak!
Neden kötü bir gün geçirdiniz?

A) Çay sebep oldu

B) Kızınız sebep oldu
C) Polis sebep oldu
D) Siz sebep oldunuz

Cevap “D” şıkkı.

Çayın dökülmesinde sizin bir kontrolünüz yoktu.
Sizin gününüzün kötü geçmesine o 5 saniye içindeki davranışlarınız sebep oldu

90/10 sırrını keşfedin!

Olabilecek ve olması gereken şöyleydi: Üzerinize çay döküldü. Kızınız ağlamak üzere. Siz nazikçe “Tamam tatlım bir dahaki sefere biraz daha dikkatli olman gerek!.”diyorsunuz.

Havluyu kaptığınız gibi odaya gidiyorsunuz. Gömleğinizi değiştirip, evrak çantasını aldıktan sonra odadan çıkıyorsunuz ve aynı anda pencereden kızınızın otobüse bindiğini görüyorsunuz. Kızınız geri dönüp el sallıyor. Siz ve eşiniz işe gitmek için birlikte çıkıyorsunuz. 5dk önce işe geliyorsunuz ve çalışma arkadaşlarınıza neşe ile selam veriyorsunuz. Farka bakın iki farklı senaryo. İkisi de aynı başladı. Ama ikisi de farklı bitti. 90/10 sırrı inanılmazdır! Çok azımız bunun farkındadır.

Hayatın %10 u sizin başınıza gelenlerdir.
Hayatın %90 ı ise başınıza gelen bu olaylara nasıl davrandığınıza göre gelişir.

DEĞERLER VE DOĞRULAR

'Yanlış' ve.. 'Değerler'
On bir yaşındaydı ve New Hampshire gölünün ortasındaki adadaki evlerinde ne zaman eline bir fırsat geçse hemen balığa giderdi.
Levrek avı yasağının kalkmasından bir gün önce, babasıyla akşamın ilk saatlerinde küçük güneş balıklarından yakaladı. Sonra oltasına yem takıp, oltayı fırlatma talimi yaptı. Yem suya değdiği zaman gün batımında suda altın haleler oluşturmuş, daha sonra gölün üzerinde ay doğmuştu. Oltasının hızla çekildiğini hissedince, oltaya büyük bir balık geldiğini anladı. Babası oğlunun balığı çekişini hayranlıkla izledi. Çocuk sonunda yorgun düşen balığı sudan çıkardı. O güne kadar gördüğü en büyük balıktı, bir levrek; ama av yasağının kalkmasına sadece saatler kalmıştı.
Baba-oğul güzelim balığa baktılar, pulları ay ışığında ışıl ışıl parlıyordu. Babası bir kibrit yakıp saatine baktı. Saat on olmuştu. Av yasağının bitmesine daha iki saat vardı. Önce balığa, sonra oğluna baktı.
'Suya geri bırakman gerekiyor, oğlum,' dedi.
'Baba!' diye itiraz etti çocuk ağlamaklı bir sesle.
'Başka balıklar da var,' dedi babası.
'Ama hiçbiri bunun kadar büyük değil!' dedi çocuk.
Göle şöyle bir göz attı. Gölde hiçbir balıkçı teknesi yoktu. Babasının yüzüne baktı bu kez. Kendilerini hiç kimsenin görmemiş olmasına, kimsenin ne balığı yakaladıklarını bilmesinin olanaksız olmasına karşın, babasının sesinden bu konuda hiçbir ödün vermeyeceğini anlamıştı.
Oltanın ucunu balığın ağzından çekti ve balığı gölün karanlık sularına bıraktı. Balık suya düşer düşmez, şöyle bir çırpındı ve gözden kayboldu. Çocuk bir daha bu kadar büyük bir balık tutamayacağından emindi..
Bu olay bundan tam otuz dört yıl önce oldu. Bugün o çocuk New York City'nin ünlü mimarlarındandır.
Babasının küçük evi hâlâ o adadadır.
Oğlunu ve kızlarını hâlâ o adadaki küçük eve balık tutmaya götürür.
Çocuk haklıydı. Bir daha o kadar büyük bir balık tutamadı. Fakat 'değerler' konusunda bir ikilem yaşadığı zaman hep o balığı gözünün önüne getirir.
Babasından öğrendiği gibi 'değerler', doğru ile yanlışın ne olduğu konusunda çok basit bir konudur.
Güç olan yalnızca değerlerin uygulanabilmesidir.Birileri görmediği zaman da doğru olanı yapabiliyor muyuz?
Evet, küçüklüğümüzde bizlere balığı suya geri bırakmak öğretilseydi, doğru olanı yapabilirdik. Çünkü gerçeğin ve doğrunun ne olduğunu öğrenmiş olurduk.
Doğru olanı yapma kararı belleklerimizdeki canlılığını hiçbir zaman yitirmez. Bu anıyı dostlarımıza ve torunlarımıza göğsümüz kabara kabara anlatırız.
Fırsatlardan yararlanmak değil, doğru olanı yapmaktır önemli olan.
Yazarını bilmiyorum, bilen varsa yollasın.

Eğer bir çocuk...

Eğer bir çocuk kavga ve gürültü içinde yaşarsa kavgacılık öğrenir,
Eğer bir çocuk korku içinde yaşarsa korkmayı öğrenir.
Eğer bir çocuk daima ona acıyan insanlarla beraber yaşarsa kendini zavallı hissetmeyi öğrenir.
Eğer bir çocuk kıskançlık içinde yaşarsa nefret etmeyi öğrenir.
Eğer bir çocuk cesaret ve heyecana değer verilen bir çevrede yaşarsa kendine güvenmeyi öğrenir.
Eğer bir çocuk övmeyi bilen insanlarla beraber yaşarsa başkalarını taktir etmeyi öğrenir.
Eğer bir çocuk sevgi içinde yaşıyorsa sevmeyi öğrenir.
Eğer bir çocuk kendini adam yerine koyan bir çevrede yaşıyorsa hayatta erişmek için çalışmaya değer bir amacı olmasını öğrenir.
Eğer bir çocuk dürüst hareket eden insanlar içinde yaşarsa adaletin ne olduğunu öğrenir.
Eğer bir çocuk sözlerine güvenilir insanların içinde yaşarsa hakikatin ne olduğunu öğrenir.
Eğer bir çoçuk açık kalpli, güler yüzlü ve anlayışlı insanların arasında yaşarsa dünyanın gerçekten yaşamaya değer, güzel bir yer olduğunu öğrenir.
ANN LANDER