Nitelik mi, nicelik mi?
Hayvanlar bir gün,
" Kimin daha çok çocuğu olur ? "
diye çekişmeye başlarlar.
Hep birlikte dişi aslana gidip danışırlar.
" Senin kaç çocuğun olur en fazla? "
diye sorarlar aslana.
" Bir "
diye yanıtlar dişi aslan.
" Fakat benimki aslan olur. "
DERSİMİZ; NİTELIK, NİCELİKTEN ÖNEMLİDİR.
öncelikler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
öncelikler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Balıkçı ile işadamı
Hani anonim olmuş klasik balıkçı ve işadamı hikayesini bilirsiniz. Aşağıda aktarıyorum. Bunun biraz uzatılmış şekil değitirilmiş halleri de internette dolaşıyor. Bu öyküye blogda yer vermek istedim ama altında yorumlarımla. :))
Amerikalı bir zengin işadamı, bir iş seyahati sırasında küçük bir Meksika köyü kasabasına uğrar. Limanda gezerken, ağzına kadar balık dolu küçük bir teknenin içinde oturan bir balıkçı dikkatini çeker.
Merakla yanına yaklaşır ve sorar, "Merhaba, bu balıkları yakalamak ne kadar zamanını aldı ?"
Balıkçı, tümünü bir-iki saate yakaladığını söyler. Yabancı adam bu kez, niçin daha uzun süre kalıp daha fazla balık yakalamadığını sorar. Balıkçı, ailesinin geçimi için bu kadarının yettiğini söyler.
Amerikalı işadamı merakla balıkçıya kalan zamanını nasıl geçirdiğini sorar. Balıkçı anlatır, "Geç vakit yatarım, sabah birazcık balık yakalarım. Sonra çocuklarımla oynarım, öğleyin de karım Maria ile biraz siesta yaparım. Akşamları, amigolarla beraber gitar çalıp beraber eğleniriz. Dolu ve meşgul bir yaşantım var efendim"
Amerikalı gerinerek,
"Benim Harvard'dan masterım var ve sana yardım edebilirim. Balık tutmak için daha çok zaman ayırmalı ve daha büyük bir tekne ile çalışmalısın. Bu tekneden elde edeceğin gelirle daha büyük tekneler alırsın. Kısa surede bir balıkçı filosuna sahip olursun. Böylelikle, yakaladığın balıkları aracılara değil doğrudan doğruya işleme tesislerine satarsın. Hatta kendi balık fabrikanı bile kurabilirsin. Balıkçılık sektöründe bir numara olursun"
Ve Amerikalı devam eder,
"Tabii bunları yapman için öncelikle bu küçük balıkçı kasabasını terk edip Mexico City'ye, daha sonra Los Angeles'e ve en sonunda holdingini genişletebileceğin New York'a yerleşirsin"
Balıkçı düşünceli vaziyette sorar, "Peki bayım, bu anlattıklarınız ne kadar zaman alır ?" Amerikalı yanıtlar, "15-20 yıl kadar"
"Peki bundan sonra efendim?" diye sorar balıkçı...
Amerikalı güler, "Simdi anlatacağım en iyi tarafı!
Zamanı geldiğinde, şirketini halka açarsın ve şirketinin hisselerini iyi paraya satarsın! Kısa zamanda zengin olup milyonlar kazanırsın!"
"Milyonlar?" der. Meksikalı, "Eee...sonra bayım?"
Amerikalı, "Ondan sonra emekli olursun. Geç vakitlerde yatabileceğin küçük bir balıkçı kasabasına yerleşirsin, istersen zevk için biraz balık tutarsın, çocuklarınla oynayacak, karınla siesta yapacak zamanın olur, akşamları da arkadaşlarınla gitar çalar eğlenirsin. Nasıl, mükemmel değil mi?"
Tabi bu yazıda 2 seçenek var,
1- Son hedefiniz ve yaşadıklarınız aynı, mutluysanız süper.
2- Ama insanoğlundaki hırs hedefteki yaşantıyı daha lüks içinde (daha büyük ev, kayık yerine yat... ) geçirmek için çok çalışmaya yöneltir. Her ikisinde de hedefe ulaşıncaya kadarki süreç önemli. O çaba ve elegeçirme duygularını tatmak isteyen insanlara da hayır gerek yok denebilir mi? Hedef (daha lüks içinde olsa da) benzer olabilir ama süreç insanlara kalmış.
Yani hedef mutluluk mu yoksa daha lüks içinde aynı mutluluk mu?
:))
Ama ikinci şıkta yıpratıcı yıllar karşılığında elde edilen bir lüks var. Ama o yıllardan zevk alan insanlar da var.
Kişiye ve önceliklerine kalmış.
Hayatın anlamı
Eski zamanlarda bir adam “hayatın anlamı”nın ne olduğuna takmış kafayı…
Kütüphaneler dolusu kitaplar, bilginler, alimler, üstatlar, göklere yapılan yakarışlar…
hiçbiri ona yeterli cevabı verememiş…
Fakat mutlaka bir cevabı olmalı diyormuş…
Dolaşıp herkese bunu sormaya karar vermiş…
Koca dağları aşmış “Hayatın anlamını” bulma uğruna…
Uçsuz bucaksız çölleri geçmiş…
Engin denizleri aşıp…
En ıssız kentlere bile gidip herkese sormuş…
Ama zaman da bir yandan geçip gidiyormuş…
Tam umudunu yitirmişken bir köyde insanlar karşıdaki dağlarda yaşayan aksi bir bilgeden söz etmişler…
Zirvede yüksek duvarlar ardındaki bir bahçede yaşayan bu bilgenin her soruya bir yanıtı varmış…
Zorlu bir yolculuk sonunda bilgenin yaşadığı zirvedeki bahçeye ulaşmış ama bilge ona kapılarını açmamış…
Günler boyunca yüksek duvarların önünde yakarmış ve sonunda bilge insafa gelip ona kapıyı açmış…
Kapıdan içeri giren adam sonunda “Hayatın Anlamı”nın ne olduğunu sorabilmiş bilgeye…
Bilge; “sana bunun cevabını söylerim ama önce bir sınavdan geçmen gerekiyor” demiş, adam kabul etmiş……
Bilge, küçük bir çay kaşığı vermiş adamın eline ve içine de silme bir şekilde zeytinyağı doldurmuş…
“şimdi çık ve bahçede bir tur at, tekrar buraya gel, ama kaşıktaki zeytinyağı bir damla bile eksilirse kaybedersin” demiş…
Adamın gözü çay kaşığında, bahçedeki patikayı takip edip bahçeyi turlayarak gelmiş…
“İşte !” demiş adam… “kaşıktan bir damla bile eksilmedi”… “söyle bana artık hayatın anlamını”… Bilge;
“Acele etme, istediğin cevabı alacaksın, önce bana bir anlat, o gezdiğin bahçe nasıldı ?” diye sormuş…
Adam şaşkın;”Ama ben kaşıktan başka bir yere bakmadım ki! Bir damla bile dökmemem gereken zeytinyağı vardı” demiş…
Bilge, “şimdi yeniden bahçeyi dolaşacaksın, kaşık yine elinde olacak ama bahçeyi de inceleyip gel”, demiş
Adam tekrar bahçeye çıkmış, geri geldiğinde bilge, adama “bahçe nasıldı?” diye tekrar sormuş…
Adam gördüğü güzellikler karşısında büyülendiğini anlatmış
“Hayatımda gördüğüm en güzel bahçe bu.
O çiçekler, o ağaçlar, akan sular harika” demiş adam…
Bilge ona; ”sen bu bahçeyi daha önce de gezmiştin bir damla bile yağ dökülmemişti ama şimdi ise kaşığında hiç yağın kalmamış” demiş…
“-Hayat senin bakışınla anlam kazanır ya sadece bir noktayı görürsün hayatın akıp gider ve sen farkına varmazsın…”
“Yada güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın ama son sahnede sorumsuzluk sana acı gelebilir…”
“HAYAT SENİN BAKIŞLARINDA GİZLİDİR”
Şimdi kendine sor: ikinci bir kez sen bu bahçeyi gezebilecek misin?
HAYATA BİR DAHA BAK !
SANA SUNULMUŞ EN DEĞERLİ ARMAĞAN…
GEÇEN HER SANİYENİN KIYMETİNİ BİL !…
Kütüphaneler dolusu kitaplar, bilginler, alimler, üstatlar, göklere yapılan yakarışlar…
hiçbiri ona yeterli cevabı verememiş…
Fakat mutlaka bir cevabı olmalı diyormuş…
Dolaşıp herkese bunu sormaya karar vermiş…
Koca dağları aşmış “Hayatın anlamını” bulma uğruna…
Uçsuz bucaksız çölleri geçmiş…
Engin denizleri aşıp…
En ıssız kentlere bile gidip herkese sormuş…
Ama zaman da bir yandan geçip gidiyormuş…
Tam umudunu yitirmişken bir köyde insanlar karşıdaki dağlarda yaşayan aksi bir bilgeden söz etmişler…
Zirvede yüksek duvarlar ardındaki bir bahçede yaşayan bu bilgenin her soruya bir yanıtı varmış…
Zorlu bir yolculuk sonunda bilgenin yaşadığı zirvedeki bahçeye ulaşmış ama bilge ona kapılarını açmamış…
Günler boyunca yüksek duvarların önünde yakarmış ve sonunda bilge insafa gelip ona kapıyı açmış…
Kapıdan içeri giren adam sonunda “Hayatın Anlamı”nın ne olduğunu sorabilmiş bilgeye…
Bilge; “sana bunun cevabını söylerim ama önce bir sınavdan geçmen gerekiyor” demiş, adam kabul etmiş……
Bilge, küçük bir çay kaşığı vermiş adamın eline ve içine de silme bir şekilde zeytinyağı doldurmuş…

“şimdi çık ve bahçede bir tur at, tekrar buraya gel, ama kaşıktaki zeytinyağı bir damla bile eksilirse kaybedersin” demiş…
Adamın gözü çay kaşığında, bahçedeki patikayı takip edip bahçeyi turlayarak gelmiş…
“İşte !” demiş adam… “kaşıktan bir damla bile eksilmedi”… “söyle bana artık hayatın anlamını”… Bilge;
“Acele etme, istediğin cevabı alacaksın, önce bana bir anlat, o gezdiğin bahçe nasıldı ?” diye sormuş…
Adam şaşkın;”Ama ben kaşıktan başka bir yere bakmadım ki! Bir damla bile dökmemem gereken zeytinyağı vardı” demiş…
Bilge, “şimdi yeniden bahçeyi dolaşacaksın, kaşık yine elinde olacak ama bahçeyi de inceleyip gel”, demiş
Adam tekrar bahçeye çıkmış, geri geldiğinde bilge, adama “bahçe nasıldı?” diye tekrar sormuş…
Adam gördüğü güzellikler karşısında büyülendiğini anlatmış
“Hayatımda gördüğüm en güzel bahçe bu.
O çiçekler, o ağaçlar, akan sular harika” demiş adam…
Bilge ona; ”sen bu bahçeyi daha önce de gezmiştin bir damla bile yağ dökülmemişti ama şimdi ise kaşığında hiç yağın kalmamış” demiş…“-Hayat senin bakışınla anlam kazanır ya sadece bir noktayı görürsün hayatın akıp gider ve sen farkına varmazsın…”
“Yada güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın ama son sahnede sorumsuzluk sana acı gelebilir…”
“HAYAT SENİN BAKIŞLARINDA GİZLİDİR”
Şimdi kendine sor: ikinci bir kez sen bu bahçeyi gezebilecek misin?
HAYATA BİR DAHA BAK !
SANA SUNULMUŞ EN DEĞERLİ ARMAĞAN…
GEÇEN HER SANİYENİN KIYMETİNİ BİL !…
Kahvenizin Tadına Varın

Bir grup kariyer yolunda ilerleyen yeni mezun, eski üniversitelerindeki profesörlerini ziyaret için bir araya gelirler. Sohbet, sonunda işin ve hayatın stresinden şikâyetleşmeye döner.
Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.
Herkes bir bardak secince, profesör şöyle söyler :
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı.
Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında.
Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz.
Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar. !
Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.
Hayat kahveye benzer,
iş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar.
Onlar hayati tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yasadığımız hayatin kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.
Bazen sadece bardağa odaklanarak Yaratanın sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz.
Kahvenizin tadına varın!
En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.
Misafirlerine kahve ikram etmek isteyen profesör mutfağa gider ve yanında büyük bir termos içinde kahve ve porselen, plastik, cam, kristal olmak üzere değişik tarzda ve ucuz görünenden, pahalı ve hatta çok özel olanlarına kadar değişik kahve bardakları ile gelir.
Herkes bir bardak secince, profesör şöyle söyler :
'Fark ettiyseniz, tüm pahalı görünen bardaklar alındı ve geriye ucuz görünümlü, sade bardaklar kaldı.
Kendiniz için en iyi olanı istemeniz normal olsa da, bu sizin stresinizin ve problemlerinizin kaynağı aslında.
Emin olun ki, bardağın kendisi kahvenin kalitesine hiç bir şey katmaz.
Çoğu zaman, sadece daha pahalıdır ve hatta bazı durumlarda da içtiğimizi saklar. !
Hepinizin aslında istediği kahveydi, bardak değil, ama bilinçli olarak en iyi bardaklara yöneldiniz ve sonra birbirinizin bardağına bakmaya başladınız.
Hayat kahveye benzer,
iş, para ve toplumdaki konumunuz da bardaklar.
Onlar hayati tutmak için sadece araçlardır ve seçtiğimiz bardak yasadığımız hayatin kalitesini belirlemediği gibi değiştirmez de.
Bazen sadece bardağa odaklanarak Yaratanın sunduğu kahvenin tadını çıkarmayı unuturuz.
Kahvenizin tadına varın!
En mutlu insanlar her şeyin en iyisine sahip değildirler. Sadece her şeyin en iyi şekilde tadını çıkartırlar.
Kavanoz ve 2 Fincan Kahve

Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse, ne zaman 24 saat kısa gelmeye başlarsa, o zaman mayonez kavanozu ve 2 fincan kahveyi hatırlayınız!
Bir gün bir felsefe profesörü, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir.
Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;
Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler, Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, onlar da 'evet' doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Tabii ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde 'evet' derler. Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur.
Öğrenciler gülerler!
Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek 'eveet' diyerek;
Ben 'Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım ' der.
Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir. Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.
O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs.
Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.
'Şayet kavanoza önce kum doldurursanız...' diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taşlarına Ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.
Aynı şey hayatımız için de geçerlidir.
Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır . .
Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin.
Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin . Gerisi hep kumdur.
Bu ara bir öğrenci sorar; 'Peki, O iki fincan kahve nedir?' Profesör gülerek: 'Bu soruyu bekliyordum, Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar yer vardır !!! '
Önceliklerinizi iyi sıralayın, sevdiklerinize vakit ayırın.
Bir gün bir felsefe profesörü, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir.
Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;
Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler, Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, onlar da 'evet' doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker. Tabii ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde 'evet' derler. Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur.
Öğrenciler gülerler!
Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek 'eveet' diyerek;
Ben 'Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım ' der.
Şöyle ki; Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir. Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.
O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs.
Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.
'Şayet kavanoza önce kum doldurursanız...' diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taşlarına Ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.
Aynı şey hayatımız için de geçerlidir.
Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır . .
Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin.
Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin . Gerisi hep kumdur.
Bu ara bir öğrenci sorar; 'Peki, O iki fincan kahve nedir?' Profesör gülerek: 'Bu soruyu bekliyordum, Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar yer vardır !!! '
Önceliklerinizi iyi sıralayın, sevdiklerinize vakit ayırın.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
